Dağ aslanları yalnız yaşar ve yaşamlarını koku, kazıntı, idrar ve görsel sinyallerle işaretlenmiş geniş yaşam alanları etrafında düzenlerler. Yetişkin erkekler genellikle birbirlerinden uzak dururlar ve sınırlar veya dişilere erişim zorlandığında ciddi kavgalar meydana gelebilir. Bu karşılaşmalar ciddi yaralanmalara veya ölüme neden olabilir, ancak her karşılaşma kavgayla sonuçlanmaz. Dişiler yavrularını yalnız büyütür ve yaşam alanları içinde tenha dinlenme veya yuva yerleri seçer, güvenlik veya değişen koşullar gerektirdiğinde yavruları başka bir yere taşırlar. Bölgesel davranış, dağ aslanlarının araziye yayılmasına yardımcı olur ve aynı alanda kaç tane dağ aslanının bulunabileceğini sınırlar. Ayrıca, genç erkeklerin annelerini terk ettikten sonra sahipsiz bir yaşam alanı aramak için olağanüstü mesafeler kat etmelerinin nedenini de açıklar.