Dünyanın dört bir yanındaki ölçüm bilimcileri, temel kütle birimi olan kilogramın tanımını resmi olarak değiştirmeyi önerdi. Yeni tanım, bir nesnenin kütle birimini belirlemek için bir doğa sabiti kullandı. Kibble terazisi olarak bilinen sofistike bir tartı makinesi kullanarak, onu tutmak için gereken elektromanyetik kuvvete göre bir kilogramı hassas bir şekilde ölçebildiler. Bu elektrik ölçümü daha sonra Max Planck tarafından yıldızlardan gelen enerji demetlerini hesaplayabilmek için kullanılan bir sayı olan Planck sabiti cinsinden ifade edilebildi. Bu değişiklikler sayesinde az kütleye sahip olan materyallerin çok daha tutarlı bir şekilde ölçülebilmesi sağlandı.