Subay kelimesi kökeni bakımından eski Kıpçak ve Oğuz lehçelerine dayanmaktadır. Eski Türkçede sü asker anlamına gelmektedir. Bay kelimesi ise hitap olarak kullanılmış, daha sonraları birleşerek subay kelimesine evrilmiştir. Esas anlam itibariyle eskiden hafif zırhlı süvari, bekar ve evlenmemiş erkekler için kullanılan öz Türkçe bir söz olup zamanla anlam kaymasına uğramıştır. Azerbaycan’da anlam olarak sadece bekar evlenmemiş insanlara özgü bir söz olmuştur. Osmanlı Devleti zamanında da henüz evlenmemiş asker anlamında bu kelime kullanılsa da zaman geçtikçe sadece ordu da bir rütbe olarak kalmıştır. Biraz kafa karıştırıcı gibi olsa da günümüz Türkiye’sinde bu kelime askeri personel için kullanılan söz olarak hâlâ yaşamaktadır.