II. Dünya Savaşı sonrası İtalya’da Reggio Emillia kasabasında çocuklar eğitim alabilsinler diye yapılan girişimlerle doğan yaklaşımdır. Bir süre sonra tüm dünyada kullanılan eğitim sistemleri arasına girmiştir. Çocukların eğitimi için aile, okul ve toplum işbirliği içinde çalışmalıdır. Çocuklar hayatı anlamlandırmak için aradıkları cevapları kendi çabalarıyla bulmalıdırlar. Çocukların tüm gelişim alanlarının desteklendiği somut, yaratıcı bir ortam hazırlanmalıdır. Tasarımı son derece sade olmalıdır. Sınıf büyük bir alana sahip olmalı ve bu alanda aynalar olmalıdır. Çocuklar genel olarak araştırmak, bilgi üretmek, aktif deneyimler edinmek için duygusal, sosyal ve zihinsel kaynaklara sahip olmalıdır. Öğretmenlerin amacı, çocukların projeler üretmelerine fırsat vermek olmalıdır.