Çoğu Avrupalı, Hristiyanlığın üç geniş bölümünden birine bağlıdır: batı ve güneybatıda Roma Katolikliği, kuzeyde Protestanlık ve doğu ile güneydoğuda Doğu Ortodoksluğu. Hristiyanlığın bölünmeleri, Roma İmparatorluğu'nun son dönemlerinde benimsenen devlet dini olarak birlik dönemini takip eden tarihsel ayrılıkların sonucudur. İlk büyük dini ayrılık 4. yüzyılda başladı; "barbar" kabilelerin baskısı imparatorluğun batı ve doğu parçalarına bölünmesine yol açtı. Roma piskoposu Batı'nın ruhani lideri olurken, Konstantinopolis patriği Doğu'daki inancı yönetti; Son kopuş 1054'te gerçekleşti. İmparatorluğun iki bölümünü bölmek için benimsenen çizgi, bugün Balkan Yarımadası'nda kültürel bir süreklilik olarak kalmaya devam etmektedir; Roma Katolik Hırvatlar, Slovenler ve Macarlar ile Doğu Ortodoks Karadağlılar, Sırplar, Bulgarlar, Rumenler ve Yunanlılar arasında ayrılık bulunmaktadır. İkinci ayrılık, Martin Luther'in Protestan Reformu'nu başlattığı 16.