Ütopya şehirlerin çoğu, dönemin sosyal yetersizlikleri, çalışma şartlarındaki ağırlıklar, sağlık sisteminin yetersizliği, fırsat kıtlığı gibi eksiklikleri yok etmek için tasarlandılar. Atomurbia için bu durum geçerli değil. Çünkü Atomurbia bir “nüfus koruma” ütopyası. Soğuk savaş döneminde her insanın aklına kazınan nükleer tehlikeye çare olmak için 1947’de LIFE dergisinde bir makale ile tanıtılan bu şehir Amerika’yı bir satranç tahtasına çeviriyordu. Nüfusu belirgin mesafe farklarıyla stratejik uzaklıklara dağıtan bu projede, hızla ulaşılabilen on binlerce sığınak da bulunuyordu. Projeye göre bütün nüfus, stratejik demografi planına göre şehirde belirlenen bölgelere dağıtılacak ve olası bir nükleer patlamada nüfus kaybı minimuma indirilecekti.