Hume insanın algılama şekline odaklanmıştır. Algıyı idealar ve izlenimler yani düşünceler ve duygular olarak ayırır. Düşüncelerimiz gerçeği doğru ve yansız biçimde kaydeder. Ama duygularımız her zaman daha ön plandadır. İzlenimlerimizi daha çok dikkate alırız ve idealarımızı da izlenimler oluşturur. İzlenimleri duyularımız ve etkilendiklerimiz oluşturduğu için kanıtlanamazlar. Fakat yine de izlenimleri idealardan üstte tutmamızın sebebini Hume, nedenselliğe bağlamıştır. Bir durumdan başka bir duruma neden sonuç ilişkisi kurarak çıkarımlar yapar, varsayımlar üretiriz. Geçmişin devamlı gelecekte tekrar edeceğini düşünürüz ama bu her zaman kesin doğru değildir.