11. yüzyıla gelindiğinde Dunwich sekiz kilisesi, üç şapeli, içlerinde Fransisken ve Dominikan mezheplerinin de olduğu beş ayrı mezhep evi, Tapınak Şövalyelerinin evi, iki hastanesi ve muhtemelen bir darphane ve belediye binası ile İngiltere’nin en büyük 10. kentiydi. 1225’e kadar şehir kuzeyden güneye kadar 1.5 kilometre kadar genişleyip Londra kadar bir alanı kaplar olmuştu. Ama 1286 yılında Dunwich birbiri ardına gelip de kıyı şeridini sarsmaya başlayan büyük fırtınalara maruz kaldı ve limanını kaybetti. Limanın kaybı şehir için ekonomik bir felaket oldu ve 1338’den sonra Dunwich artık iyice terk edildi. Yüzyıllar boyunca kıyı erozyonu şehirden geriye kalanları da denizin altına çekti ve son Azizler Kilisesi de 1904-1919 yılları arasında denize gömüldü.