19. yüzyılın başlarında Batılı sanatçılar için Doğu ülkeleri ve kültürleri ulaşılamaz, gizemli bir unsur olarak merak kaynağı olmuştur. Bu meraklarından yola çıkarak Doğu yaşamını egzotik, gizemli ve ihtişamlı bir şekilde resmetmişlerdir. Bu nedenle yazdıkları kitaplar, besteledikleri müzikler ve resmettikleri tablolar, Doğu kültürünü çarpıtan ve sanatçıların hayal dünyasından çıkmış eserlerdir. Bu dönemde özellikle Osmanlı haremleri, Oryantalist sanatçıların en büyük ilham kaynağı olmuştur. Harem kelimesi Arapça’da mahrem; dokunulmaz, kutsal alan anlamında kullanılır. Padişahın ve ailesinin özel yaşam alanıdır. Dışarıdan hiç kimsenin giremeyeceği, ancak bazı saray dışı kadınların içeri alınabileceği bir ortam olup mahremiyetin korunduğu bir yerdir. Yıllarca tablolarda, dizilerde ve filmlerde uyarlanarak gerçekliğini kaybeden harem aslında sarayın en disiplinli yaşam alanlarından biridir.