Aztek Takvim Taşı
Moai Heykelleri
Moais, Paskalya Adası, Şili.
Paskalya Adası'ndaki Moai heykelleri.
Fotoğraf: Universal Images Group aracılığıyla Getty Images
Şili'nin güneydoğu Pasifik Okyanusu'ndaki Paskalya Adası'nda (yerliler tarafından Rapa Nui) yaklaşık 1000 adet monolitik heykel bulunmaktadır. Çoğunlukla volkanik tüften oyulmuş bu dik, insan benzeri figürlerin büyük başları ve belirgin burunları, kulakları ve dudaklarıyla stilize edilmiş, köşeli yüzleri vardır. Özel törenler sırasında göz yuvalarının beyaz mercan ve kırmızı taşlarla doldurulduğuna inanılmaktadır. Moai heykellerinin yüksekliği 1,8 ila 9 metre arasında değişmekte ve ağırlıkları 80 tona kadar ulaşmaktadır; birçoğu asla tamamlanmamıştır.
Moai heykelleri hakkında hâlâ birçok şey bilinmemekle birlikte, bilim insanları bunların yerli ataları onurlandırmak için MS 400 ile 1500 yılları arasında inşa edildiğini düşünüyor. Heykellerin neredeyse tamamı adanın sakinlerini gözetmek ve korumak için iç kesimlere doğru bakıyor. Ancak yedi tanesi okyanusa doğru bakıyor; efsaneye göre bunlar, gelen gemileri gözetleyen bir grup ada sakinini temsil ediyor.
Heykellerin bulunduğu Rapa Nui Milli Parkı, 1996 yılında UNESCO Dünya Mirası Alanı ilan edildi. Son zamanlarda meydana gelen bir volkanik patlama, Moai heykellerinin bazılarında ciddi yanıklara neden olan bir yangına yol açtı; yetkililer hasarın boyutunu hala değerlendiriyor.
Rosetta Taşı
Rosetta Taşı, British Museum.
Rosetta Taşı, MÖ 196.
Fotoğraf : Ann Ronan Pictures/Baskı koleksiyoncusu/Getty Images
Bu olağanüstü 2200 yıllık stel, MÖ 196 yılında rahipler konseyi tarafından çıkarılan bir kararı içeren daha büyük bir levhanın kırılmış bir parçasıdır; taç giyme töreninin birinci yıldönümünde hüküm süren 13 yaşındaki kral V. Ptolemy'yi desteklemektedir. Rosetta Taşı, kararın yalnızca bir kopyası olmasına rağmen, hiyeroglifler, el yazısı Mısır yazısı ve eski Yunanca ile yazılmıştır. Üç dilin de dahil edilmesi, bilim insanlarının diğer iki dil hakkındaki bilgilerine dayanarak hiyeroglifleri çözmelerine olanak sağlamıştır.
Granodiyorit (granitin bir akrabası) malzemeden yapılmış olan taş, 1799 yılında Napolyon'un ordusundaki askerler tarafından, Mısır'ın kuzeyindeki Nil Nehri deltasında bulunan Raşid veya Rosetta kasabası yakınlarında bir kalenin temellerini kazarken ortaya çıkarılmıştır. Rosetta Taşı, Napolyon Savaşları sırasında imzalanan bir anlaşma uyarınca 1802 yılında Fransa'dan British Museum tarafından satın alınmıştır. Müzenin en önemli eserleri arasında yer almasına rağmen, taşın Mısır'a iade edilmesi için sürekli çabalar sarf edilmektedir .
Benin Bronzları
Bir Benin leopar heykeli, Linden Müzesi, Stuttgart, Almanya.
Almanya, Stuttgart'taki Linden Müzesi'nde bulunan bir Benin leoparı heykeli.
Fotoğraf: Thomas Niedermueller/Getty Images
Benin Bronzları, günümüz Nijeryası'ndaki Benin Krallığı'ndan 1897'de yağmalanan bir grup eserdir. Figürinler, fildişleri, Benin hükümdarlarının heykelleri ve bir fildişi maske de dahil olmak üzere 5.000'den fazla eser olduğu tahmin edilmektedir.
1897'de çıkan bir anlaşmazlığın ardından, silahsız İngiliz kaşif James Phillips, beraberindeki birkaç kişi ve 200 Afrikalı hamal öldürüldü. Ölümlerinin intikamını almak için İngiliz İmparatorluğu, krallıktan eserler çalmak üzere birlikler gönderdi. Binlerce paha biçilmez eser, British Museum'a ödünç verildi, İngiliz ve Alman kurumlarına ve özel satıcılara satıldı ve askeri operasyona katılanlar tarafından saklandı.
Eserlerin iadesi konusunda çok fazla tartışma yaşandı . Son olarak, 20 ülkede 131 kurumda dağılmış 5.000'den fazla Afrika eserinin yerini belirleyen Dijital Benin adlı kapsamlı bir çevrimiçi veritabanı kullanıma sunuldu .
Ölü Deniz Parşömenleri
İsrail Müzesi, Kudüs'teki İşaya Kitabı'nın orijinal sayfası.
Yeşaya Kitabı'nın orijinal bir sayfası, İsrail Müzesi, Kudüs.
Fotoğraf : Keystone/Getty Images
Ölü Deniz'in kuzey kıyısındaki Qumran Mağaraları'nda bulunan Ölü Deniz Parşömenleri, MÖ 3. yüzyıldan MS 1. yüzyıla kadar uzanan eski Yahudi dini el yazmalarıdır. Hayvan derisi, papirüs ve dövme bakırdan yapılmış 800'den fazla belgeyi içerirler. İlk olarak 1946-47 yıllarında Bedevi çobanlar tarafından kavanozların içinde saklanmış halde bulunan parşömenler, daha sonra Hristiyan İncil külliyatına dahil edilen kitapların tamamının günümüze ulaşan en eski el yazmalarını içerir. Çoğunlukla İbranice, ancak Aramice ve eski Yunanca da yazılmış olan bu parşömenler, dini düşüncedeki çeşitliliğin kanıtlarını korur ve Yahudilik ve erken Hristiyanlık hakkında daha geniş bir anlayış sağlar.
Parşömenler ayrıca daha önce bilinmeyen ilahiler, dualar, yorumlar ve On Emir'in en eski versiyonunu da içeriyor. Parşömenleri kimin yazdığı sorusu hala bir gizem. Birçok bilim insanı Esseniler adlı bir Yahudi mezhebinin üyelerinin sorumlu olduğuna inanırken, diğerleri başka mezheplerin de katkıda bulunmuş olabileceğini söylüyor. Ölü Deniz Parşömenleri, kırılganlıkları nedeniyle her zaman sergilenmese de, Kudüs'teki İsrail Müzesi'nde bulunmaktadır.
Sutton Hoo'daki Anglo-Sakson Gemi Deferi
Sutton Hoo gemi gömü miğferinin kopyası.
Sutton Hoo gemi gömü miğferinin kopyası.
Fotoğraf : Fotoğraf 12/Universal Images Group aracılığıyla Getty Images
Arkeolog Basil Brown, 1939'da İngiltere'nin Suffolk siyasileri Edith Pretty'nin özel mülkü Sutton Hoo'daki tarihi mezar höyüğünün içinde, 1.000 harften çok daha eski 86 feet uzunluğunda bir gemi ortaya çıktı. Kabın içinde, Bizans gümüş aksesuarları, altın takılar, bir ziyafet seti, lüks tekstil ve granatlarla dolu altın elbise aksesuarları gibi Anglo-Sakson eserleriyle dolu bir mezar odası bulunuyordu. İnsan kalıntıları muhtemelen bir zamanlar oradaydı, ancak son derece asitli toprakta bin yıl boyunca hayatta kalamazlardı.
Özellikle dikkat çekici iki ele alınan eşya cloisonné çanta kapağı ve düzenlenmiş bir demir miğferdir. Altın paralar tutan deri bir çantayı örtmek için kullanılan geometrik çanta kapağı, dışarıda iki kurtla dönüşümlü bir adam ve içinde avına doğru süzülen bir kartayı tasvir eder. Sembolizm net olmasa da, nesnenin kesinlikle gücü belli ediyor. Kumaşla sarılmış demir miğfer, tonozlu bir kulaklık ve derin yanak parçalarından oluşuyor. Yüzeyde, savaşan ve dans eden savaşçıların tasvirleri, vahşi yaratıklarla birlikte yer alır. Kaskın yüz maskesi, kaşlarını (granatlarla astarlı) kanatları kanadı ve kuyruğu bıyık ürünü bir ejderha tasvirini taşır.
Alanda kimin olup olmadığı bilinmiyorsa de, buranın yedinci yüzyılın başlarında ölen birinin oğlu istirahatı olduğu düşünülüyor; bu da İngiltere'nin düzeninden önce. Tanımlanan büyüklüğün göz önüne alınması, kişinin kadınlarına sahip olması, hatta belki bir kral olduğu. Mezardan alınan eserler, Londra'daki British Museum'un koleksiyonları arasında yer almaktadır.
Sanxingdui'deki Altın Maske
Sanxingdui Harabeleri alanında bulunan altın bir maske.
Sanxingdui Harabeleri alanında bulunan altın bir maske.
Fotoğraf : An Yuan/Çin Haber Servisi Getty Images aracılığıylaüzerinden
Çin'in Siçuan eyaletindeki Sanxingdui Bronz Çağı arkeolojik alanı, 1927'de bir çiftçi tarafından keşfedilmesinden bu yana binlerce önemli eser ortaya çıkarmış olsa da, 2021'de bir kurban çukurunda bulunan altın maske, belki de bu hazinenin en olağanüstü parçasıdır. Yüzde 84'ünün altından yapıldığı tahmin edilen maske, yarım kilodan biraz fazla ağırlığındadır ve bazı kurban ritüelleri sırasında bir kişinin yüzüne takılmış olabilir. Yaklaşık 3.000 yıllık olduğu tahmin edilmektedir.
Maskeyle birlikte fildişi, yeşim ve altından yapılmış eserler, açılmamış bir tahta kutu ve birkaç bronz kap da gün yüzüne çıkarıldı. Eser üzerindeki çalışmalar ve kazılar halen devam etmektedir. Bu nesnelerin, MÖ 316 yılına kadar Siçuan havzasına hükmeden eski Şu Han krallığı tarafından ritüel uygulamalarında kullanıldığına inanılmaktadır.
Staffordshire Hazinesi
Staffordshire Hazinesi'nden Anglo-Sakson kalkanı.
Staffordshire Hazinesi'nden Anglo-Sakson kalkanı.
Fotoğraf : Getty Images aracılığıyla Evrensel Tarih Arşivi/Evrensel Görüntüler Grubu
Yaklaşık 4.600 altın ve gümüş Anglo-Sakson metal parçası içeren Staffordshire hazinesi, en büyüğüdür. 2009 yılında İngiltere'nin Staffordshire bölgesindeki Hammerwich köyündeki bir tarlada hazine, ağırlıklı olarak düzenli ve yedinci yüzyıllara ait savaş oyunları olan Anglo-Sakson kralları ve prenslerinin mülklerinden taşınan dekoratif metal aksesuarları içermektedir. Son araştırmalar, hazinedeki parçaların üçte birine kadarının yüksek statülü bir miğferden olduğunu ortaya koydu—inanılmaz derecede nadir bir buluntu, ancak yalnızca beş başka kask kayıtlı.
Küçük olmalarına rağmen, nesnelerin aşırı derecede ayrıntı içermesi. Eserlerde hem Hıristiyan hem de paganizm yer almakta ve farklı sembolik dönem ve mekanlardan etkiler sergilemektedir. Stilize edilmiş hayvanlar ve karmaşık geometrik desenler sahipleri için kişisel bilgilerine sahip kodlanmış anlamlar taşırdı. Bir çok parça ayrıca kloisonné ile sağlanır. Staffordshire Hazinesi, Stoke-on-Trent'teki Çömlekçilik Müzesi ve Sanat Galerisi'nde sergilenmektedir.
Staffordshire Hazinesini kimin gömdüğü belirsiz olsa da, bu nesnenin seçkin, üst rütbeli savaşçılar tarafından giyilmiş olması gerekir. Metal ustalarının aletleriyle sökülmüş ve çeşitliliğin göz önüne sürülmesi, birçok kaynaktan gelmiş olmalıdır. Hazine, yedinci yüzyılda, Mercia Kralı Penda'nın yenilgisi ve ölümün ardından gömüldü; bu, İngiltere'deki pagan imparatorluğunun sonunu işaret etti.
Tutankhamun'un Maskesi
Tutankhamun Maskesi, Kahire Müzesi.
Tutankhamun Maskesi, Kahire Müzesi.
Fotoğraf : Tim Graham/Getty Images
1922'de Howard Carter tarafından Mısır'daki Krallar Vadisi'nde genç firavun Tutankhamun'un mezarı keşfedildi. İçeride, tahıl ambarı ve meyvelerden savaş arabaları ve sandalyelere, sandaletlerden çita derisinden yapılmış kalkanlara kadar 5.000'den fazla nesne ve firavunun ölü doğan iki kızının cesetleri bulundu. Antik şaheserler arasında, Kral Tut'un gömüldüğü 3.300 yıllık maske de yer alıyor.
Kralın yüzünü tasvir eden ölüm maskesi, Mısır'ın doğu çölünden veya Nubia'dan temin edilen altından ve gözleri ve kaşları belirginleştirmek için kullanılan lapis lazuliden, Afganistan'daki Badahşan dağlarından yapılmıştır. Maskenin başlığının bir köşesinin hasar gördüğü ve maskenin tepesindeki akbabanın gözlerinin eksik olduğu görülmektedir; bu kaybın antik çağda meydana geldiğine inanılmaktadır. Carter, maskeyi kralın başının kalıntılarından çıkarmak için törensel reçineyi eritmek üzere ısıtılmış bıçaklar kullandı; maskeyi tabutun içinden çıkarmak için daha sonra tabutu parafin lambalarının üzerine ters çevirerek astı. Bunu yaparken, maskenin birçok kakmasını gevşetti ve bunları tekrar bir araya getirmek zorunda kaldı.
Mısırbilimci Nicholas Reeves'in maskenin yapımına ilişkin son analizleri, maskenin yüzünün daha önceki bir yüzün yerini aldığını gösteriyor. Bir zamanlar Kraliçe Nefertiti'ye ait olması muhtemel. Yine Reeves tarafından yapılan mezar odasındaki kartuşların taramaları, mezarın kendisinin de başlangıçta Nefertiti'ye ait olabileceğini ve mezar odalarının hâlâ mezarın kazılmamış kısımlarında bulunabileceğini gösteriyor. Maskeyi görmek isteyenler, Kahire'deki Mısır Müzesi'nde bulabilirler .
Aztek Takvim Taşı
Aztek Takvim Taşı, Ulusal Antropoloji Müzesi, Meksika Şehri.
Aztek Takvim Taşı, Ulusal Antropoloji Müzesi, Meksika Şehri.
Fotoğraf : Diego Cupolo/NurPhoto via Getty Images
Aztek Takvim Taşı ya daPiedra del Sol, takvim vergileri ve Aztek yaratılmış mitlerinin hiyeroglif oymalarıyla kazınmış devasa bir disktir. 1502 ile 1520 yılları arasında yapılan bazalt heykel, çapı 12 feet, çapı 3 feet ve yaklaşık 50.000 poundluk bir özelliktir. Adına, takvim olarak değil, bir kurban olmasına rağmen sunağı olarak kullanılırdı.
Taş, Aztek güneş yılını tasvir etmektedir; bu yıl 18 aydan oluşan; biri 20 gün ve 5 fazladan gün vardı; bu günler 52 yıllık "yüzyıllara" bölünmüştür. Takvim, Aztek inancını yansıtıyordu; Evrenin dört dünyanın yaratılışından geçmesi ve yapısının yok olması nedeniyle. Taş, daha sonra Meksika eyaletlerinin birleşmesi sırasında ulusal bir sembol olarak imza attı.
Moai Heykelleri Moais, Paskalya Adası, Şili. Paskalya Adası'ndaki Moai heykelleri. Fotoğraf: Universal Images Group aracılığıyla Getty Images Şili'nin güneydoğu Pasifik Okyanu…Daha fazla göster
Moai Heykelleri
Moais, Paskalya Adası, Şili.
Paskalya Adası'ndaki Moai heykelleri.
Fotoğraf: Universal Images Group aracılığıyla Getty Images
Şili'nin güneydoğu Pasifik Okyanusu'ndaki Paskalya Adası'nda (yerliler tarafından Rapa Nui) yaklaşık 1000 adet monolitik heykel bulunmaktadır. Çoğunlukla volkanik tüften oyulmuş bu dik, insan benzeri figürlerin büyük başları ve belirgin burunları, kulakları ve dudaklarıyla stilize edilmiş, köşeli yüzleri vardır. Özel törenler sırasında göz yuvalarının beyaz mercan ve kırmızı taşlarla doldurulduğuna inanılmaktadır. Moai heykellerinin yüksekliği 1,8 ila 9 metre arasında değişmekte ve ağırlıkları 80 tona kadar ulaşmaktadır; birçoğu asla tamamlanmamıştır.
Moai heykelleri hakkında hâlâ birçok şey bilinmemekle birlikte, bilim insanları bunların yerli ataları onurlandırmak için MS 400 ile 1500 yılları arasında inşa edildiğini düşünüyor. Heykellerin neredeyse tamamı adanın sakinlerini gözetmek ve korumak için iç kesimlere doğru bakıyor. Ancak yedi tanesi okyanusa doğru bakıyor; efsaneye göre bunlar, gelen gemileri gözetleyen bir grup ada sakinini temsil ediyor.
Heykellerin bulunduğu Rapa Nui Milli Parkı, 1996 yılında UNESCO Dünya Mirası Alanı ilan edildi. Son zamanlarda meydana gelen bir volkanik patlama, Moai heykellerinin bazılarında ciddi yanıklara neden olan bir yangına yol açtı; yetkililer hasarın boyutunu hala değerlendiriyor.
Rosetta Taşı
Rosetta Taşı, British Museum.
Rosetta Taşı, MÖ 196.
Fotoğraf : Ann Ronan Pictures/Baskı koleksiyoncusu/Getty Images
Bu olağanüstü 2200 yıllık stel, MÖ 196 yılında rahipler konseyi tarafından çıkarılan bir kararı içeren daha büyük bir levhanın kırılmış bir parçasıdır; taç giyme töreninin birinci yıldönümünde hüküm süren 13 yaşındaki kral V. Ptolemy'yi desteklemektedir. Rosetta Taşı, kararın yalnızca bir kopyası olmasına rağmen, hiyeroglifler, el yazısı Mısır yazısı ve eski Yunanca ile yazılmıştır. Üç dilin de dahil edilmesi, bilim insanlarının diğer iki dil hakkındaki bilgilerine dayanarak hiyeroglifleri çözmelerine olanak sağlamıştır.
Granodiyorit (granitin bir akrabası) malzemeden yapılmış olan taş, 1799 yılında Napolyon'un ordusundaki askerler tarafından, Mısır'ın kuzeyindeki Nil Nehri deltasında bulunan Raşid veya Rosetta kasabası yakınlarında bir kalenin temellerini kazarken ortaya çıkarılmıştır. Rosetta Taşı, Napolyon Savaşları sırasında imzalanan bir anlaşma uyarınca 1802 yılında Fransa'dan British Museum tarafından satın alınmıştır. Müzenin en önemli eserleri arasında yer almasına rağmen, taşın Mısır'a iade edilmesi için sürekli çabalar sarf edilmektedir .
Benin Bronzları
Bir Benin leopar heykeli, Linden Müzesi, Stuttgart, Almanya.
Almanya, Stuttgart'taki Linden Müzesi'nde bulunan bir Benin leoparı heykeli.
Fotoğraf: Thomas Niedermueller/Getty Images
Benin Bronzları, günümüz Nijeryası'ndaki Benin Krallığı'ndan 1897'de yağmalanan bir grup eserdir. Figürinler, fildişleri, Benin hükümdarlarının heykelleri ve bir fildişi maske de dahil olmak üzere 5.000'den fazla eser olduğu tahmin edilmektedir.
1897'de çıkan bir anlaşmazlığın ardından, silahsız İngiliz kaşif James Phillips, beraberindeki birkaç kişi ve 200 Afrikalı hamal öldürüldü. Ölümlerinin intikamını almak için İngiliz İmparatorluğu, krallıktan eserler çalmak üzere birlikler gönderdi. Binlerce paha biçilmez eser, British Museum'a ödünç verildi, İngiliz ve Alman kurumlarına ve özel satıcılara satıldı ve askeri operasyona katılanlar tarafından saklandı.
Eserlerin iadesi konusunda çok fazla tartışma yaşandı . Son olarak, 20 ülkede 131 kurumda dağılmış 5.000'den fazla Afrika eserinin yerini belirleyen Dijital Benin adlı kapsamlı bir çevrimiçi veritabanı kullanıma sunuldu .
Ölü Deniz Parşömenleri
İsrail Müzesi, Kudüs'teki İşaya Kitabı'nın orijinal sayfası.
Yeşaya Kitabı'nın orijinal bir sayfası, İsrail Müzesi, Kudüs.
Fotoğraf : Keystone/Getty Images
Ölü Deniz'in kuzey kıyısındaki Qumran Mağaraları'nda bulunan Ölü Deniz Parşömenleri, MÖ 3. yüzyıldan MS 1. yüzyıla kadar uzanan eski Yahudi dini el yazmalarıdır. Hayvan derisi, papirüs ve dövme bakırdan yapılmış 800'den fazla belgeyi içerirler. İlk olarak 1946-47 yıllarında Bedevi çobanlar tarafından kavanozların içinde saklanmış halde bulunan parşömenler, daha sonra Hristiyan İncil külliyatına dahil edilen kitapların tamamının günümüze ulaşan en eski el yazmalarını içerir. Çoğunlukla İbranice, ancak Aramice ve eski Yunanca da yazılmış olan bu parşömenler, dini düşüncedeki çeşitliliğin kanıtlarını korur ve Yahudilik ve erken Hristiyanlık hakkında daha geniş bir anlayış sağlar.
Parşömenler ayrıca daha önce bilinmeyen ilahiler, dualar, yorumlar ve On Emir'in en eski versiyonunu da içeriyor. Parşömenleri kimin yazdığı sorusu hala bir gizem. Birçok bilim insanı Esseniler adlı bir Yahudi mezhebinin üyelerinin sorumlu olduğuna inanırken, diğerleri başka mezheplerin de katkıda bulunmuş olabileceğini söylüyor. Ölü Deniz Parşömenleri, kırılganlıkları nedeniyle her zaman sergilenmese de, Kudüs'teki İsrail Müzesi'nde bulunmaktadır.
Sutton Hoo'daki Anglo-Sakson Gemi Deferi
Sutton Hoo gemi gömü miğferinin kopyası.
Sutton Hoo gemi gömü miğferinin kopyası.
Fotoğraf : Fotoğraf 12/Universal Images Group aracılığıyla Getty Images
Arkeolog Basil Brown, 1939'da İngiltere'nin Suffolk siyasileri Edith Pretty'nin özel mülkü Sutton Hoo'daki tarihi mezar höyüğünün içinde, 1.000 harften çok daha eski 86 feet uzunluğunda bir gemi ortaya çıktı. Kabın içinde, Bizans gümüş aksesuarları, altın takılar, bir ziyafet seti, lüks tekstil ve granatlarla dolu altın elbise aksesuarları gibi Anglo-Sakson eserleriyle dolu bir mezar odası bulunuyordu. İnsan kalıntıları muhtemelen bir zamanlar oradaydı, ancak son derece asitli toprakta bin yıl boyunca hayatta kalamazlardı.
Özellikle dikkat çekici iki ele alınan eşya cloisonné çanta kapağı ve düzenlenmiş bir demir miğferdir. Altın paralar tutan deri bir çantayı örtmek için kullanılan geometrik çanta kapağı, dışarıda iki kurtla dönüşümlü bir adam ve içinde avına doğru süzülen bir kartayı tasvir eder. Sembolizm net olmasa da, nesnenin kesinlikle gücü belli ediyor. Kumaşla sarılmış demir miğfer, tonozlu bir kulaklık ve derin yanak parçalarından oluşuyor. Yüzeyde, savaşan ve dans eden savaşçıların tasvirleri, vahşi yaratıklarla birlikte yer alır. Kaskın yüz maskesi, kaşlarını (granatlarla astarlı) kanatları kanadı ve kuyruğu bıyık ürünü bir ejderha tasvirini taşır.
Alanda kimin olup olmadığı bilinmiyorsa de, buranın yedinci yüzyılın başlarında ölen birinin oğlu istirahatı olduğu düşünülüyor; bu da İngiltere'nin düzeninden önce. Tanımlanan büyüklüğün göz önüne alınması, kişinin kadınlarına sahip olması, hatta belki bir kral olduğu. Mezardan alınan eserler, Londra'daki British Museum'un koleksiyonları arasında yer almaktadır.
Sanxingdui'deki Altın Maske
Sanxingdui Harabeleri alanında bulunan altın bir maske.
Sanxingdui Harabeleri alanında bulunan altın bir maske.
Fotoğraf : An Yuan/Çin Haber Servisi Getty Images aracılığıylaüzerinden
Çin'in Siçuan eyaletindeki Sanxingdui Bronz Çağı arkeolojik alanı, 1927'de bir çiftçi tarafından keşfedilmesinden bu yana binlerce önemli eser ortaya çıkarmış olsa da, 2021'de bir kurban çukurunda bulunan altın maske, belki de bu hazinenin en olağanüstü parçasıdır. Yüzde 84'ünün altından yapıldığı tahmin edilen maske, yarım kilodan biraz fazla ağırlığındadır ve bazı kurban ritüelleri sırasında bir kişinin yüzüne takılmış olabilir. Yaklaşık 3.000 yıllık olduğu tahmin edilmektedir.
Maskeyle birlikte fildişi, yeşim ve altından yapılmış eserler, açılmamış bir tahta kutu ve birkaç bronz kap da gün yüzüne çıkarıldı. Eser üzerindeki çalışmalar ve kazılar halen devam etmektedir. Bu nesnelerin, MÖ 316 yılına kadar Siçuan havzasına hükmeden eski Şu Han krallığı tarafından ritüel uygulamalarında kullanıldığına inanılmaktadır.
Staffordshire Hazinesi
Staffordshire Hazinesi'nden Anglo-Sakson kalkanı.
Staffordshire Hazinesi'nden Anglo-Sakson kalkanı.
Fotoğraf : Getty Images aracılığıyla Evrensel Tarih Arşivi/Evrensel Görüntüler Grubu
Yaklaşık 4.600 altın ve gümüş Anglo-Sakson metal parçası içeren Staffordshire hazinesi, en büyüğüdür. 2009 yılında İngiltere'nin Staffordshire bölgesindeki Hammerwich köyündeki bir tarlada hazine, ağırlıklı olarak düzenli ve yedinci yüzyıllara ait savaş oyunları olan Anglo-Sakson kralları ve prenslerinin mülklerinden taşınan dekoratif metal aksesuarları içermektedir. Son araştırmalar, hazinedeki parçaların üçte birine kadarının yüksek statülü bir miğferden olduğunu ortaya koydu—inanılmaz derecede nadir bir buluntu, ancak yalnızca beş başka kask kayıtlı.
Küçük olmalarına rağmen, nesnelerin aşırı derecede ayrıntı içermesi. Eserlerde hem Hıristiyan hem de paganizm yer almakta ve farklı sembolik dönem ve mekanlardan etkiler sergilemektedir. Stilize edilmiş hayvanlar ve karmaşık geometrik desenler sahipleri için kişisel bilgilerine sahip kodlanmış anlamlar taşırdı. Bir çok parça ayrıca kloisonné ile sağlanır. Staffordshire Hazinesi, Stoke-on-Trent'teki Çömlekçilik Müzesi ve Sanat Galerisi'nde sergilenmektedir.
Staffordshire Hazinesini kimin gömdüğü belirsiz olsa da, bu nesnenin seçkin, üst rütbeli savaşçılar tarafından giyilmiş olması gerekir. Metal ustalarının aletleriyle sökülmüş ve çeşitliliğin göz önüne sürülmesi, birçok kaynaktan gelmiş olmalıdır. Hazine, yedinci yüzyılda, Mercia Kralı Penda'nın yenilgisi ve ölümün ardından gömüldü; bu, İngiltere'deki pagan imparatorluğunun sonunu işaret etti.
Tutankhamun'un Maskesi
Tutankhamun Maskesi, Kahire Müzesi.
Tutankhamun Maskesi, Kahire Müzesi.
Fotoğraf : Tim Graham/Getty Images
1922'de Howard Carter tarafından Mısır'daki Krallar Vadisi'nde genç firavun Tutankhamun'un mezarı keşfedildi. İçeride, tahıl ambarı ve meyvelerden savaş arabaları ve sandalyelere, sandaletlerden çita derisinden yapılmış kalkanlara kadar 5.000'den fazla nesne ve firavunun ölü doğan iki kızının cesetleri bulundu. Antik şaheserler arasında, Kral Tut'un gömüldüğü 3.300 yıllık maske de yer alıyor.
Kralın yüzünü tasvir eden ölüm maskesi, Mısır'ın doğu çölünden veya Nubia'dan temin edilen altından ve gözleri ve kaşları belirginleştirmek için kullanılan lapis lazuliden, Afganistan'daki Badahşan dağlarından yapılmıştır. Maskenin başlığının bir köşesinin hasar gördüğü ve maskenin tepesindeki akbabanın gözlerinin eksik olduğu görülmektedir; bu kaybın antik çağda meydana geldiğine inanılmaktadır. Carter, maskeyi kralın başının kalıntılarından çıkarmak için törensel reçineyi eritmek üzere ısıtılmış bıçaklar kullandı; maskeyi tabutun içinden çıkarmak için daha sonra tabutu parafin lambalarının üzerine ters çevirerek astı. Bunu yaparken, maskenin birçok kakmasını gevşetti ve bunları tekrar bir araya getirmek zorunda kaldı.
Mısırbilimci Nicholas Reeves'in maskenin yapımına ilişkin son analizleri, maskenin yüzünün daha önceki bir yüzün yerini aldığını gösteriyor. Bir zamanlar Kraliçe Nefertiti'ye ait olması muhtemel. Yine Reeves tarafından yapılan mezar odasındaki kartuşların taramaları, mezarın kendisinin de başlangıçta Nefertiti'ye ait olabileceğini ve mezar odalarının hâlâ mezarın kazılmamış kısımlarında bulunabileceğini gösteriyor. Maskeyi görmek isteyenler, Kahire'deki Mısır Müzesi'nde bulabilirler .
Aztek Takvim Taşı
Aztek Takvim Taşı, Ulusal Antropoloji Müzesi, Meksika Şehri.
Aztek Takvim Taşı, Ulusal Antropoloji Müzesi, Meksika Şehri.
Fotoğraf : Diego Cupolo/NurPhoto via Getty Images
Aztek Takvim Taşı ya daPiedra del Sol, takvim vergileri ve Aztek yaratılmış mitlerinin hiyeroglif oymalarıyla kazınmış devasa bir disktir. 1502 ile 1520 yılları arasında yapılan bazalt heykel, çapı 12 feet, çapı 3 feet ve yaklaşık 50.000 poundluk bir özelliktir. Adına, takvim olarak değil, bir kurban olmasına rağmen sunağı olarak kullanılırdı.
Taş, Aztek güneş yılını tasvir etmektedir; bu yıl 18 aydan oluşan; biri 20 gün ve 5 fazladan gün vardı; bu günler 52 yıllık "yüzyıllara" bölünmüştür. Takvim, Aztek inancını yansıtıyordu; Evrenin dört dünyanın yaratılışından geçmesi ve yapısının yok olması nedeniyle. Taş, daha sonra Meksika eyaletlerinin birleşmesi sırasında ulusal bir sembol olarak imza attı.
0 Yorum