Namlu Yivleme

Ateşli silahın icadına ve tarihine göz atalım. Ateşli silahın kökeni, 1000 yıldan daha uzun süre önce Çin’de bulunan barutun icadına dayanır. Çin’deki simyacılar MS 850 gibi bir zamanda yaşam iksirini aramakla meşgulken barutun (potasyum nitrat, kükürt ve odun kömürünün birleşimi) patlayıcı özelliğini keşfetti yani ölüm iksirini buldular. Çinli bir Budist simyacı bu maddenin bilinen en eski açıklamasını şöyle yazdı: “Bazıları güherçile, kükürt ve odun kömürünü balla birlikte ısıttı; duman ve alevler ortaya çıkıyor, bu yüzden elleri ve yüzleri yanıyor ve hatta bütün ev yandı.“ İÇİNDEKİLER İlk Ateşli Silah Barutla çalışan ilk ateşli silah Ateş Mızrağı. Barutla çalışan ilk ateşli silah Ateş Mızrağı. Bilindiği gibi kara barut başlangıçta havai fişekler için kullanıldı ancak madde kısa sürede silah haline geldi. Bilinen ilk silahın adı Ateş Mızrağı‘dır. Kimin geliştirdiği bilinmez ancak Jin-Song Savaşları sırasında etkili bir araç oldu. Mızrağa bağlanan taş, pelet veya metaller barut yardımıyla ateşlenirdi. Modern pompalı tüfek veya alev püskürtücüye benziyordu ve menzili 3 metreydi. Top ve el bombası sonraki barutlu silahlar arasında oldular. Ardından içi barut ve küçük peletle doldurulan, bambu gövdesinden oluşan ve elle ateşlenen ilkel silahlar geldi. Bu silah sınırlı menzile sahipti ve genellikle sadece göğüs göğse dövüşte kullanılıyordu. Avrupa Ordularının Ateşli Silahı Keşfetmesi Orta çağ el topu Avrupa'da kullanılan ilk silahtır. Orta Çağ’ın el topu Avrupa’da kullanılan ilk silahtır. Modern ateşli silahın ataları kısmen İpek Yolu ve Marco Polo gibi maceracı tüccarlar sayesinde 13. yüzyılda ilk kez Asya’dan Avrupa’ya yayıldı. Avrupa’da ateşli silah kullanımına dair en eski kayıt 1364’e aittir. Bu silaha “el topu” denildi. Sadece 14 yıl sonra 1380’te “el silahları” Avrupa genelinde bilinir olmuştu. Bu silahta örgülü fitil, namlunun üzerindeki “temas deliğine” tutulur, barut yanmaya başlar ve mermi ateşlenirdi. Modern Ateşli Silahların Atası İlk modern silahlardan 15. yüzyıl arkebüz fitil ile çalıştı. İlk modern silahlardan 15. yüzyıl arkebüz, fitil ile çalıştı. Merminin bir mekanizma yoluyla ateşlendiği ilk silah 1400’lerde ortaya çıkan fitilli tüfektir (matchlock). Arkebüz bunlardan biriydi. Dipçiği, kilidi ve namlusu ile modern tüfek veya tabanca gibi görünen ilk silahtı. Fitilli tüfeğe dek silahların tetiği yoktu ve ateşleme sırasında bir el yanan ipi tuttuğundan sadece tek el silahı dengelerdi ve isabet oranı düşüktü. Fitilli tüfek ile silahın altındaki serpentin denilen mengene veya kol çekilir, fitil temas deliğine yaklaşır ve silah ateşlenirdi. Tetik sisteminin ilk örneğidir. Fitilli tüfekte barutun dolumu silahın yan bölmesinden yapılırdı. Ateşleme sırasında her iki el de silahın üzerinde kaldığından isabet oranı büyük ölçüde arttı. Fitilli tüfeğin ilk örneklerine rastlamak zordur. More Read Persepolis'ten Ahameniş Baş-Rölyef Sanatı. Tarihi Şekillendiren Antik Dünyanın En Büyük İmparatorlukları Antik Romalılar Kış Gündönümünü Nasıl Kutlardı? Atinalı İrini: Bizans İmparatoriçesi Neden Kendi Oğlunu Kör Ettirdi? Hannibal’ın Saguntum Kuşatması: İkinci Pön Savaşı’nı Tetikleyen Kıvılcım Sömürgeciler 15. yüzyılda Amerika’ya vardıklarında ateşli silah tasarımı önemli ölçüde ilerlemişti ve silahlar rutin olarak Yeni Dünya’ya yapılan yolculuklara dahil ediliyordu. Sömürgecilerle en çok ilişkilendirilen silah, av tüfeğinin ilk çeşitlerinden olan alaybozandır (blunderbuss). Alman yapımı bir silahtı ve tepesinde daha hızlı ve kolay yükleme sağlayan geniş bir açıklığa ve ağzı genişletilmiş bir namluya sahipti. Koloniciler ayrıca silahtaki barutun ip yardımıyla namludaki küçük delikten ateşlendiği misket silahı taşıyordu. Namlu Yivleme Yiv mermiyi yavaşlatıyor ancak doğruluğunu artırıyordu. Yiv mermiyi yavaşlatıyor ancak doğruluğunu artırıyordu. 1498’de ateşli silahlarda ikinci büyük devrim yaşandı: Bir silahın namlusunda oluklar açmanın merminin doğruluğu artırdığı bulundu ve buna yivleme veya rifling denildi. Rifling ile yapılan silahlara rifle veya yivli tüfek denildi ve böylece uzun namlulu silahlar doğdu. Yiv tekniğinin atası oklardır. Okçular, oklarının arkasındaki tüylere hafif eğim verdiklerinde okun uçuş sırasında dönerek hareket ettiğini ve hedefi vurma oranının arttığını bulmuşlardı.