Pompei Efsanesi
‘’Popei kentinde Roma İmparatorluğu’nun hüküm sürdüğü ve günümüzden 1929 yıl öncesi yani milattan sonra 79 yılındaydık. İmparatorluğumuzun başında Kral Caligula vardı ve kralımız kendi kız kardeşine aşıktı. Bu o dönemdeki bazı inanışlara göre çok büyük bir hataydı buna rağmen halk da kralı taklit ediyordu. Pompei’nin her köşesinde bir genel ev bulunurdu. Pompei halkı yediği yemekten içtiği içkiye kadar her şeyden en yüksek hazzı duymayı sever, bilirsiniz. Fuhuş ve kölelik olabileceği en yoğun şekildeydi. Köleleri kendi aralarında dövüştürür ve insanlık dışı muamelelere maruz bırakırdık. Kentimizin her köşesinde genel ev vardı ve yabancı turistlerin de bu merkezleri bulabilmesi için devasa heykeller yapardık. Günler böylece akıp gidiyordu. Bir gün sallantılarla uyandık, önemsemedik. Hava oldukça boğucuydu ve depremden bir süre sonra kül yağmuru başladı. Halkın bir kısmı limana koştu, bazıları evlerinin kapılarını iyice kilitledi. Herkes dehşet içindeydi. Deniz kabardı ve gökten iri kum taneleri yağmaya başladı. Kükürt dumanından kendini koruyanlar, taşların kafalarına vurması sonucu bayılıyorlardı. Tüm şehir birkaç saatte yok olmuştu ve artık göz gözü görmüyordu. On altı bin kişi taş olmuştu ve bütün Pompei lavlar içinde kalmıştı. Birkaç saat içerisinde zevk ve haz cenneti Pompei on altı bin kişilik kocaman bir mezarlığa döndü.’’
‘’Popei kentinde Roma İmparatorluğu’nun hüküm sürdüğü ve günümüzden 1929 yıl öncesi yani milattan sonra 79 yılındaydık. İmparatorluğumuzun başında Kral Caligula vardı ve kralımız …Daha fazla göster
‘’Popei kentinde Roma İmparatorluğu’nun hüküm sürdüğü ve günümüzden 1929 yıl öncesi yani milattan sonra 79 yılındaydık. İmparatorluğumuzun başında Kral Caligula vardı ve kralımız kendi kız kardeşine aşıktı. Bu o dönemdeki bazı inanışlara göre çok büyük bir hataydı buna rağmen halk da kralı taklit ediyordu. Pompei’nin her köşesinde bir genel ev bulunurdu. Pompei halkı yediği yemekten içtiği içkiye kadar her şeyden en yüksek hazzı duymayı sever, bilirsiniz. Fuhuş ve kölelik olabileceği en yoğun şekildeydi. Köleleri kendi aralarında dövüştürür ve insanlık dışı muamelelere maruz bırakırdık. Kentimizin her köşesinde genel ev vardı ve yabancı turistlerin de bu merkezleri bulabilmesi için devasa heykeller yapardık. Günler böylece akıp gidiyordu. Bir gün sallantılarla uyandık, önemsemedik. Hava oldukça boğucuydu ve depremden bir süre sonra kül yağmuru başladı. Halkın bir kısmı limana koştu, bazıları evlerinin kapılarını iyice kilitledi. Herkes dehşet içindeydi. Deniz kabardı ve gökten iri kum taneleri yağmaya başladı. Kükürt dumanından kendini koruyanlar, taşların kafalarına vurması sonucu bayılıyorlardı. Tüm şehir birkaç saatte yok olmuştu ve artık göz gözü görmüyordu. On altı bin kişi taş olmuştu ve bütün Pompei lavlar içinde kalmıştı. Birkaç saat içerisinde zevk ve haz cenneti Pompei on altı bin kişilik kocaman bir mezarlığa döndü.’’
0 Yorum