Avcılığın kökeni, insanın avcı-toplayıcı bir yaşam biçimini sürdürdüğü dönemlere kadar uzanır. İnsanın doğayla ilişkisini şekillendiren avcılık, hem hayatta kalmak için temel bir gereklilik olmuştur. Avlanmak için taş aletler, mızraklar ve oklar gibi araçlar kullanan avcılar, avlarını yakalamak ve kullanabilmek için çeşitli beceriler geliştirmiştir. Tarım devrimiyle birlikte yerleşik hayata geçilmesi, gıda üretiminde başarı sağlanması ve gıda kaynaklarına ulaşımın kolaylaşması avcılığa duyulan ihtiyacı azaltmıştır. Günümüzde kara avcılığına ihtiyaç neredeyse hiç kalmamış, bu avcılık spor düzeyine inmiştir. Kıyı şeridinde yaşayan insanların büyük bir bölümü geçimlerini balıkçılıkla karşılamaktadır. Bu yüzden balık avcılığı halen önemini korumaktadır. Doğal dengenin sürdürülmesi, türlerin varlığını koruması için avcılığa sınır ve kota konulması gerekmektedir. Günümüzdeki modern avcılık bu çerçevede yasalara tabi olarak yapılmakta, avcılar, av sezonlarına ve avlanma kotlarına dikkat ederek avlanmaktadırlar.