Slav mitolojisinde yer alan ve çoğunlukla su ile ilişkilendirilen, hayaletimsi bir su perisi ya da su ruhu olarak tanımlanır. Aynası ise, bu mistik varlıkla ilişkilendirilen bir objedir ve genellikle bir lanet veya gizemli güç taşıyan bir öğe olarak anlatılır. Eski Slav inanışlarında su kenarlarında, göletlerde, nehirlerde ya da göllerde yaşayan, doğa ile uyumlu ama aynı zamanda korkutucu varlıklardır. Birçok efsaneye göre, bu varlıklar genellikle intihar etmiş ya da trajik şekilde hayatını kaybetmiş kadınların ruhlarından doğar. Bu nedenle, Rus mitolojisinde Rusalka figürü, ölüm, intikam ve lanet temalarıyla sıkça ilişkilendirilir. Efsaneye göre, aynaya bakan kişi, su perisinin ruhunu veya gizli güçlerini görebilir. Bazı halk inanışlarına göre, eğer biri Rusalka’nın aynasında kendi yansımasını görürse, bu kişinin kötü bir kaderi olduğu düşünülür ya da kısa süre içinde trajik bir şekilde öleceği öngörülür. Bazı efsanelere göre, Rusalka’nın aynasına bakan kişiye su kenarlarında ya da göletlerde sürekli olarak musallat olunur ve zamanla onu suya çeker. Rusya’da, özellikle kırsal bölgelerde, insanlar doğa olaylarını, ölüleri ve arketipik karakterleri efsaneler aracılığıyla anlamaya çalışırlar. Rusalka’nın en tehlikeli olduğu dönem, haziran ayı başlarındaki Rusalka Haftası olduğuna inanılmaktadır. Bu sırada, geceleyin huş ağacı ve söğüt ağacının dallarında sallanmaları için suyun derinliklerinden ayrılmaları gerekmektedir. Bu hafta içerisinde yüzmek kesinlikle yasaktır çünkü deniz kızları bir yüzücüyü nehir tabanına sürükleyeceklerdir. Kutlamaların ortak bir özelliği, sonunda Rusalka’nın ritüel bir törenle uzaklaştırılması veya gömülmesidir.