Antik Yunan düğününde ilk adım çeyizdi. Bu, bir kadının edindiği ve kyrios’u (koruyucusu) tarafından karşılanan en önemli mülk biçimi olurdu. Genellikle çeyiz, engue veya nişan sırasında verilirdi, ancak tüm taraflar kabul ederse evlilik töreni gibi daha sonraki bir tarihte de verilebilirdi. Genellikle çeyiz bir miktar para olurdu, ancak mobilya gibi taşınabilir mallar da verilebilirdi. Para dışındaki herhangi bir mülke parasal bir değer atanırdı. Çeyiz niyetine arazi de verilebilirdi, ancak çoğu erkek mülklerini oğullarının mirası için saklamak istediği için bu nadirdi. Büyük bir çeyiz, ailenin zenginliğinin ve sosyal statüsünün bir ifadesiydi. Ayrıca, boşanma veya evliliğin herhangi bir nedenle sona ermesi durumunda kocanın, çeyizi karısının ailesine tam olarak geri ödemesi gerekirdi. Böylece anlamsız boşanma ve kocanın karısına kötü davranması önlenirdi. Bunu yapmazsa, yılda yüzde on sekiz oranında bir faiz konurdu. Bu nedenle, başlangıçta karısının geçimi için ayrılmış olsa bile, çeyizi harcamamak genellikle kocanın ve ailesinin çıkarınaydı.