Nietzsche’nin felsefesine göre gelenekler akıl temelli olgular değildir. Toplumlardaki temel değerler bizden çok önceki medeniyetlerden kalma olduğu için onları reddeder. Yaşamı, acıyı ve iyiyi yöneten, insan ve görülenlerden başka bir varlığın olduğunu kabul eder. Ama yaşanan acılardan kaçmak yerine onları yaşayarak bizi güçlü kıldığını düşünür. Karakterimizi oluşturan yaşadığımız iyi ya da kötü olaylardır. Onun felsefesinde tanrıyı insanlar yaratmış ona göre kendi toplum kurallarını belirlemişlerdir. Nietzsche tanrının aslında olmadığını toplumların kendine umut ve hayallerini dinç tutacak bir kavram oluşturduklarını düşünür. Çok katı bir şekilde merhamet kavramına da karşı olan Nietzsche bunu bir zayıflık göstergesi olarak görür ve her zaman irade gücüne sahip olunmalıdır. Tanrının yokluğunun yerine ise üstinsan kavramını koymuştur ve merhamet, vicdan, empati gibi duygulardan uzak sanat ve kültüre yakın güçlü insanları, insanlığın bir sonraki evrimi olarak gördüğü üstinsan olarak belirlemiştir. Kendi benliğinin farkına varabilen kişi dehası ile üstinsandır.