Osmanlı saray hayatının perde arkası burada hayat buluyor: Zülüflü Baltacılar Koğuşu, sarayın disiplinli, gölge gibi sessiz ama olmazsa olmaz ekibi. Baltacılar, saray hizmetlilerinin elit bir koluydu; padişahın mahremine kadar girer, hareme hizmet eder, kutsal emanetleri korurdu. “Zülüf” adı, saçlarını alnından iki yana ayıran karakteristik kesimden geliyor. Hem zarif hem ürkütücü bir görünüm. Koğuşlarında kalan eşyalar, yatak düzeni ve günlük hayata dair detaylar, saray içi sınıf sistemini gözler önüne seriyor. Her şey hiyerarşik, her şey ritüel dolu. Hemen yakında yer alan Saray Mutfakları, tam anlamıyla bir endüstri harikası. Düşünün: Her gün 4-5 bin kişiye yemek pişiriliyor. Üstelik öyle tencere pilavdan bahsetmiyoruz: Bakır kazanlarda yapılan nar gibi kuzu tandırlar, ipek gibi helvalar, reçeller, şerbetler…