Osmanlı haremlerinde kadınlar hiyerarşik bir sisteme göre yönetilmiş, düzen bu doğrultuda oluşturulmuştur. En alt kademedeki “acemi cariyeler” haremi temizlemek ve kendi üstlerine hizmet etmekten sorumlu olmuşlardır. Onların üstünde ise kalfalar, ustalar, hazinedarlar, sultanlar ve en üstte de valide sultan yer almıştır. Bu düzen içerisinde günlerini geçirirken sadece sohbet edip, eğlenceler düzenlememişler; okuma, yazma, Kur’an okuma, adab-ı muaşeret, ud, tabur, şan, dans, nakış, dokuma, terzilik gibi birçok alanda dersler almışlardır. Boş zamanlarında ise aldıkları bu derslere dair pratikler yapmışlar, sohbet ederek zaman geçirmişlerdir. Ancak Oryantalist sanatçıların fırçasından çıkan harem tablolarında kadınların günlük yaşamları bütün gün eğlenceye geçen, sürekli dans ettikleri, dış dünyadan kopuk ve sadece dinlendikleri bir ortam şeklinde resmedilmiştir. Özellikle Delincourt’un eserlerinde kadınların harem yaşamları; harem ağasını eğlendirmek adına düzenlenen danslar, eğlenceler, oyunlar üzerine kurulmuştur. In a Harem (Haremde) tablosunda haremdeki kadınlar oyunlar oynamakta, ud çalmakta ve uzanmaktadırlar. Eserin dikkat çeken noktalarından biri ise harem ağasının koltukta keyifli bir şekilde uzanıyor oluşudur. Aynı şekilde A Harem Dance (Harem Dansı) tablosunda da harem ağası koltukta uzanırken kadınlar dans ederek onu eğlendirmektedir. Haremin günlük yaşam düzeninden uzak olan bu tablolarda sanatçı, haremi erkekleri yücelten bir yaklaşım sergilemiştir. Eserlerdeki kadınlar tembellik yaparak, eğlencelerine düşkün olan figürler olarak tasvir edilmiştir.